«
Terug |
Door:
dixidito op
donderdag 11 februari 2010 18:09
Onderweg in de trein van Groningen naar huis... duurt nog ff... niet het meest efficiente reisdagje vandaag, moest naar Nijmegen en naar Groningen, dat zijn de twee uitersten, maar het moest even.
Als je dan zo lang in de trein zit heb je in ieder geval volop tijd om je mail weg te werken en nu onderweg naar huis, de laatste mailtjes weggewerkt, tijd om weg te dromen. Heb de CD met 100 nummers van Herman van Veen op mijn mobieltje gezet. Dat is nostalgie. Omdat mijn moeder veel naar Herman van Veen luisterde maakt zijn stem een soort melancholie los. Het doet je terugdenken aan de veilige tijd van kind zijn. Vooral die oude nummers als Hilversum III enzo, maar ook nieuwere nummers herken ik nog wel. Hoe noemen ze dat ook alweer? Luisterliedjes geloof ik :-). Op zo'n lange reis tijdens het wegdromen wel lekker. Hoor ik net een nummer dat ik nog niet kende. Een duet met Trijntje Oosterhuis: "Naar huis". Twee prachtige stemmen die een aantal dingen benoemen van het ouderschap waar je nu als vader zelf ook door geraakt wordt. Kippenvel! En tegelijkertijd je schuldig laat voelen naar je eigen ouders. Zo'n druk leventje als we nu hebben en daardoor eigenlijk veel te weinig tijd voor hen maakt. Terwijl ze het zo verdienen... "onvoorwaardelijk..." klinkt het door mijn koptelefoon...
Onvoorwaardelijk ja... echt onvoorwaardelijk houden van is dat met je kindjes. Zonet nog Sarah aan de telefoon gehad... zo'n kleine schat die dan zegt: "Papa komt zo naar huis". Ja schat, dat ga ik zeker doen! En dat zou ik ook bij mijn eigen papa en mama meer moeten doen. Komend weekend is alweer vol... en dus wordt het dan weer later, terwijl je eigenlijk zelf ook weet: later is allang begonnen. Of was dat nou Klein Orkest?
Tags: