U bent hier: Weblog
Welkom Registreren  |  maandag 18 december 2017   |  Inloggen
 

Dixidito weblog

Welkom op de Dixidito Online weblog! Hier schrijf ik met enige (on)regelmaat stukjes van belevenissen of ervaringen. Voel je vrij om te reageren op berichten of om eens door het archief te bladeren.
sep 25
« Terug |  Door: dixidito op vrijdag 25 september 2009 23:06
Het is dan eindelijk zover! We hebben weer vakantie. We waren dit jaar vroeg op vakantie geweest, in mei. Nou ja vakantie. We waren vrij, hebben geklust in huis en zijn een weekje naar het huisje van mijn vader in Duitsland geweest. Het was er heerlijk tussenuit, maar voelde toch anders dan echt 'op vakantie gaan'. De hele zomer hoor en zie je mensen om je heen hun koffers pakken en genieten. En wij werkten maar door. We waren er nu echt aan toe.

We besloten een Mystery Park de boeken bij Bungalows.nl. Je weet dan van tevoren niet naar welk park van Center Parcs in Nederland je gaat. Vijf dagen voor vertrek krijg je bericht. En inderdaad... de zaterdag voor vertrek lag er brief van Center Parcs op de mat. Het werd De Eemhof. Een park met mooie facaliteiten, althans wat ik me er van herinnerde. Ik ben er namelijk met het werk al eens eerder geweest.


Mystery Park bracht ons naar De Eemhof in Zeewolde

En als het dan eindelijk vrijdag is en we de boel in mogen pakken voor vertrek blijkt dat altijd weer een hele opgave. Lang leve de dakkoffer op de auto. Anders krijgen we ons hele hebben en houwen nooit mee. Twee van die kleine hummels, maar oh zoveel rotzooi wat meegesleept moet worden. Uiteindelijk zit de auto vol en kunnen we redelijk op tijd vertrekken. We mogen pas vanaf 15 uur in het huisje, maar kunnen al wel eerder van het park gebruik maken.

We zijn rond 14 uur op het park en gaan even rustig op een terrasje iets drinken. Sarah krijgt haar eerste Fristi van de vakantie en zie je al genieten. We hebben hier zo naar uitgekeken. Lekker de meiden zien genieten. Als het dan 15 uur is rijden we het park binnen op zoek naar huisje 422. Eenmaal gevonden staat er buiten iets klaar. We hadden een extra kinderbed geboekt, zodat we niet hoefden te slepen met kinderbedjes. Dat het buiten staat en niet binnen verbaast ons, maar het blijkt ook nog eens geen kinderbed, maar een box te zijn. Joke belt de technische dienst en ze beloven het op te lossen. Het aanwezige kinderbed is een campingbedje. Het bedje dat een kwartier later gebracht wordt ook. Het huisje zelf ruikt muf, de wc stinkt alsof het een jaar niet is schoongemaakt en het huisje zelf ziet er wat klein uit voor als je echt met 6 personen zou zijn. Maar goed, niet klagen, we hebben vakantie en kunnen heus wel genieten hier. Als na ongeveer een uurtje de auto leeg is en alles een beetje op zijn plek staat wil ik de auto netjes terug gaan brengen. Ik heb dan al meteen een rood kaartje onder de ruit waarop staat dat auto's niet toegestaan zijn op het park. De dakkoffer stond nog open, dus men kon zien dat we aan het uitpakken waren, maar goed, zo moet dat hier blijkbaar.

We hebben voor de eerste avond spullen meegenomen, zodat we pannenkoeken kunnen bakken. Sarah is helemaal in haar sas. Ze had het al dagen van tevoren over op vakantie gaan. Echt mooi om te zien hoe ze nu al geniet. De eerste nacht is voor haar even wennen en eng. Haar babyfoon kon niet op de kamer staan, omdat op haar kamer geen stopcontact bleek te zitten. Zo mist ze haar vertrouwde geluid en sterren-lampjes. Bovendien was het erg donker op haar kamer. We besluiten voor morgen een bedlampje en verlengsnoer aan te schaffen.

Op zaterdag gaan we de dag beginnen met boodschappen doen. Laat de navigatie ons maar naar de dichtstbijzijnde supermarkt leiden. Dat bleek niet zo'n goed plan. We komen in een enorme verkeerschaos in Harderwijk terecht en vinden nergens een parkeerplek. Ik besluit deze stad uit te rijden en gewoon een kleiner dorpje op te zoeken. Uiteindelijk belanden we in Ermelo en vinden daar een Albert Heijn. Ook in het centrum kopen we nog wat spulletjes en gaan dan met twee enorm vermoeide meisjes (en ouders) terug naar het park.

Nadat de meisjes dan even geslapen hebben gaan we eind van de middag dan eindelijk voor het eerst naar het zwembad met de dames. Sarah met haar waterschoentjes aan en beide meiden in een zwembandje. Ze vinden het prachtig. 's Avonds gaan we heerlijk eten in het grill-restaurant.


Joke en Lotte in het zwembad

De dagen die volgen maken we vol met veelvuldig zwemmen en rondneuzen in de winkeltjes op het park. Ook bezoeken we nog de kinderboerderij. In de supermarkt op het park loopt Sarah door de winkel met een eigen klein winkelwagentje. Als we even niet opletten laadt ze een pak Kabouter Plop-koekjes in. Echt zo snoezig, dan kan je het gewoon niet laten dat dan ook maar te kopen.


Sarah met haar eigen boodschapjes

Op woensdag huren we fietsen. Helaas hebben ze geen kleine fietsstoeltjes voor voorop, dus zouden we met Lotte niet kunnen gaan fietsen. We durven het nog niet aan om haar in een groot stoeltje achterop te zetten. Maar gelukkig verhuren ze ook een karretje voor achter de fiets. Daar kunnen beide dames dan naast elkaar in zitten. Vlak voordat we de fietswinkel in stappen gaat een hele groep Duitse jongeren naar binnen. Een stressig mannetje achterin de zaak is fietsen aan het verdelen. Het gaat met zo'n traag tempo dat we ons afvragen hoe dat met die hele groep straks zal gaan. Gelukkig blijkt dat uiteindelijk mee te vallen en één voor één gaan de jongeren op een fiets de zaak uit. Dan zijn wij aan de beurt... denken we. Maar blijkbaar gaat ie eerst andere dingen doen. Als we dan eindelijk aan de beurt zijn pakt ie de fietsen en het karretje. Ik moet hem wijzen op de lekke band van het karretje. Met enig gemor wordt de band opgepompt en draagt hij halverwege de boel over aan een collega. Duidelijk zijn dag niet, al vroeg ik me af of ie ooit zijn dag in die baan wel zou hebben.

Dan kunnen we op weg. De meiden ingesnoerd in het karretje en wij op de fiets. Beide dames nog even een eierkoek en gaan maar. Ze vinden het prachtig. Heerlijk naast elkaar om zich heen kijkend. Als we even stil staan roept Sarah alweer: "Mama ga nou fietsen!".


Lotte en Sarah achter Joke in het fietskarretje

We fietsen langs het Eemmeer richting Nijkerk. Een aardig eindje en ook nog eens wind tegen. Dan is dat vlakke land van Flevoland toch best pittig. Na een flink stuk langs het water besluiten we niet de brug over te gaan maar via een lager gelegen stuk langs het bos terug naar het park te fietsen. Met wind mee is het toch meteen een stuk aangenamer. We zijn dan redelijk op tijd weer terug, zodat de meisjes in het huisje weer even een tukje kunnen doen.

De volgende dag gaan we naar de 'Kids Club' waar Sarah met een hele club kindjes koekjes gaat bakken. Ze moet duidelijk nog even wennen aan iets samen doen met een grote groep kinderen. Want ze is zo onder de indruk van alles om haar heen dat ze nog niet meteen volop mee kan doen met het koekjes bakken. Maar als later de verlegenheid wat is weggezakt gaat het heel goed. Als de koekjes gebakken zijn mogen ze ze versieren met allerlei dips. En uiteindelijk natuurlijk ook opeten.


Joke helpt Sarah met het bakken van koekjes

Uiteindelijk hebben we een heerlijke week gehad, waarin maar weer eens blijkt dat clichés waar zijn. "Als de kinderen hebben genoten, hebben de ouders dat ook." Zodra we thuis waren zei Sarah alweer: "Sarah op vakantie papa?" Dat zegt genoeg volgens mij.

Dix
Tags:

Naam:
Titel:
Reactie:
Reactie toevoegen    Annuleren  
 

Weblog zoeken

GoogleAds