Het is zover! Het is lente. Ik was er wel aan toe. Na een lange, koude winter waarin het hele gezin geveld werd door allerlei virussen en ziektes en een lange regenachtige periode breekt eindelijk de zon weer een beetje door en gaan de temperaturen weer omhoog. Op het grasveld voor het huis zijn de krokussen inmiddels alweer uitgebloeid, maar de narcissen staan volop in bloei. Leuk om te zien dat de bollen die ik vorig najaar geplant heb nu voor sfeer zorgen.
Op datzelfde grasveld meldt zich de laatste dagen een koppeltje eendjes. Omdat we het wel gezellig vinden geven we ze brood. En zo komen ze bijna elke dag terug. Sarah noemt ze ' papa' en ' mama' en weet ook precies wie de papa-eend is en wie de mama-eend.
Sarah voert de eendjes
De voorjaarskriebels zorgen er ook voor dat ik ook weer zin krijg om aan de achtertuin te beginnen. We kopen een heerlijke loungeset voor achter in de tuin. Daarmee kunnen we straks heerlijk tijdens de zomeravonden in de tuin relaxen. Ik besluit om vast een beetje ruimte te maken en de tafel en stoeltjes op te ruimen. Ook Sarah's zandbak die vol water staat kieper ik om. Dan zie ik ineens in een kuiltje een ei drijven. Als ik dan goed kijk zie ik dat ik per ongeluk een nest om geduwd heb. Ik besluit het nest weer een beetje recht te leggen en het ei terug te leggen. Ik hoop dat ik moeder-eend niet gestoord heb en besluit die hoek van de tuin voorlopig te laten voor wat het is.
De volgende morgen zit papa-eend bovenop de schutting en mama-eend op het nest. Ze zijn dus terug gelukkig. Ik zoek wat informatie over de nesten van eenden en lees dat ze in de leg-tijd elke dag een ei leggen. En inderdaad: vier dagen later liggen er vijf eieren in het nest.
In het nest blijken inmiddels al vijf eieren te liggen
Na de leg-tijd zal het vrouwtje ongeveer drie tot vier weken gaan broeden. Daar lijkt ze inmiddels aan begonnen te zijn. Vreemd genoeg is het mannetje niet meer aan het waken 's morgens. We vragen ons zelfs af of hem niks is overkomen. Als ze inderdaad drie tot vier weken gaat broeden zullen ongeveer de week voor Koninginnedag de eerste eendenkuikentjes uit het ei moeten kruipen.
Mama-eend op het nest
Hoe het straks zal gaan als de kuikentjes er zijn is wel de vraag. Want we hebben geen water aan de achterkant. Aan de voorkant is het op redelijke afstand wel te vinden, maar als de kleintjes daar willen komen, zullen ze het hele gangetje tot het einde van de straat door moeten. Op internet heb ik ook gelezen dat mensen weleens een nest in de tuin hadden en de eendjes door het huis heen naar buiten moesten. Dat zou ook wat zijn 
.
Inmiddels ben ik aan de andere kant verder gegaan met het zand verwijderen, zodat we een grasveld kunnen maken. Moeder-eend houdt het dan redelijk lang vol om op het nest te blijven zitten. Alleen als ik teveel lawaai maak gaat ze weg. Volgende opdracht wordt om gaten te boren door de harde klei-laag in de bodem heen. Allemaal om te voorkomen dat er straks water op het grasveld blijft staan.
Dix