U bent hier: Weblog
Welkom Registreren  |  woensdag 21 november 2018   |  Inloggen
 

Dixidito weblog

Welkom op de Dixidito Online weblog! Hier schrijf ik met enige (on)regelmaat stukjes van belevenissen of ervaringen. Voel je vrij om te reageren op berichten of om eens door het archief te bladeren.
dec 5
« Terug |  Door: dixidito op vrijdag 5 december 2008 01:02
Het is half drie 's nachts als Joke me wakker maakt om te zeggen dat de weeën zijn begonnen. Ik heb de avond ervoor een etentje gehad vanwege het afscheid van een collega en ben een beetje grieperig thuis gekomen. We kijken het een uurtje aan, maar het gaat echt beginnen. De weeën komen al meteen vrij snel achter elkaar.

Tegen een uur of vier bellen we de verloskundige. Die geeft aan nog even te wachten om te zien of de weeën gelijkmatiger komen en langer gaan duren. Een half uur later komen ze al om de drie minuten en zijn hevig. Om tien over vijf besluit ik mijn zus te bellen die stand-by staat om Sarah op te vangen. Ik heb nog niet opgehangen of bij Joke breken de vliezen. Ik bel dus ook direct de verloskundige en die gaat naar ons toe komen.

Het wachten lijkt een eeuwigheid te duren. Jokes weeën zijn heftig en het is een angstig gevoel dat het allemaal zo snel lijkt te gaan. Ik heb beneden de deur op een kier gezet en ondersteun Joke voor zover ik kan. Dan is de verloskundige daar gelukkig. Ze luistert even naar het hartje van de kleine en dat klinkt goed. Dan meet ze de ontsluiting: 5cm. Een tegenvaller voor Joke, die bij Sarah bij de eerste meting al 8cm had. Dan komt ook Janneke inmiddels aan en halen we Sarah uit bed. De arme meid is wat beduusd van wat er allemaal aan de hand is. Uit haar warme bedje in een koude auto midden in de nacht mee naar Janneke. Ik leg haar uit dat mama haar broertje of zusje op de wereld gaat zetten en dat als ze terugkomt van logeren ze in de wieg haar broertje of zusje kan ontmoeten.

We vertrekken naar het ziekenhuis. Onderweg in de auto houdt Joke zich goed. In het nieuwe ziekenhuis komen we op een mooie kraamkamer terecht. Joke op het bed. De weeën zijn heftig en zeer pijnlijk. Arme Joke. Het is inmiddels half zeven. Het is echt een kwestie van ondergaan en afwachten nu. Een vreemde fase.

Een uur later wordt het steeds ondraaglijker voor Joke. Het enige wat ik kan doen is mijn hand aanbieden om me vast te houden. De verloskundige zegt over een half uur weer even te willen kijken hoe ver de ontsluiting is. Joke vraagt nog: "Over een half uur pas?". Een kwartier later draait Joke de vreemdste houdingen van de pijn. Zo naar om te zien hoe hulpeloos ze dit moet ondergaan. De verloskundige gaat nu toch maar vast wat dingen in gereedheid brengen en meet de ontsluiting: 8cm. Ik merk aan Joke hoe ze ervan baalt. Het gevoel dit nog een uur vol te moeten houden. De weeën beginnen ook persneiging met zich mee te brengen. Dan opeens mag ze daar een beetje aan toegeven. En dan gaat het heel vlot. Opeens komt het koppie er al aan. Nog één keer een flinke perswee en daar is ze dan al! De kleine meid ligt opeens op Joke's borst. Wat een wonder! Wat een bos met haar! Echt een super emotioneel moment. Zo mooi ook om te zien hoe Jokes gezicht in zo'n korte tijd van helse pijn op intens geluk overslaat.

De kleine meid heet Lotte Johanna Heleen. Vernoemd naar de beide opa's. We noemen haar Lotte.


De kleine meid ligt op mama's borst


Een ontzettend emotioneel moment


Lotte wordt geboren met een enorme bos met haar

Rond half elf mogen we dan naar huis, waar ook al snel de kraamhulp arriveert. Na de introductie met de kraamhulp slapen we beiden even een uurtje.

Ik ga vervolgens de versiering voor het huis halen en nog wat overige boodschapjes. Als ik terug kom is het bijna zover dat Sarah voor het eerst haar zusje zal zien. Janneke brengt haar thuis. Als Sarah op de slaapkamer binnenkomt is ze eerst vooral gericht op de kraamhulp die in de hoek van de kamer staat om foto's te maken. Maar als ze later op bed bij mama zit vindt ze de baby ook wel interessant. Ze geeft haar kleine zus zelfs al een kusje.


Sarah ontmoet voor het eerst haar kleine zusje


Het is allemaal nog wel even onwennig


Wat een lief neusje


Ze krijgt zelfs een kusje

Dan komen de neefjes en nichtjes Malik, Kendra en Saïda kijken. Vervolgens komen ook opa en oma binnen en andere opa. Het wordt wel druk opeens.

Ook oma en Jochem en Hilde komen 's avonds nog de kleine spruit bewonderen. Voor je het weet is het dan weer laat en gaan we de eerste nacht in. Als ik dit schrijf heeft Lotte het wat zwaar. Ze heeft een beetje moeite met ademen door wat een verstopt neusje lijkt. Daarnaast lijken haar darmpjes te gaan werken door het drinken aan de borst. Het bekende ritueel gaat weer beginnen. Te koud? Te warm? Honger? Vieze luier? Spannende tijd, maar ook heel bijzonder.


Lekker in de warme dekentjes

Dix.

Tags:

1 reactie(s) tot nu toe

Re: Lotte!

Hoi Ton en Joke,

Nogmaals van harte gefeliciteerd met jullie Lotte.
Wat een mooi poppetje ze lijkt wel wat bruin.
Hoop dat het goed gaat met jullie gezinnetje. Ik weet uit ervaring dat het echt leuk is twee meisjes. Doren en Eline zijn nu 25 en 22 jaar en hebben echt iets aan elkaar. Heel veel geluk. Hartelijke groet Ditty

Door ditty burggraaff op   donderdag 22 januari 2009 22:04

Naam:
Titel:
Reactie:
Reactie toevoegen    Annuleren  
 

Weblog zoeken

GoogleAds