U bent hier: Weblog
Welkom Registreren  |  zaterdag 19 mei 2012   |  Inloggen
 

Dixidito weblog

Welkom op de Dixidito Online weblog! Hier schrijf ik met enige (on)regelmaat stukjes van belevenissen of ervaringen. Voel je vrij om te reageren op berichten of om eens door het archief te bladeren.
jun 11
« Terug |  Door: dixidito op zaterdag 11 juni 2005 12:00
Gisteren zijn we met papa, Janneke, Edion & de kids naar de kermis geweest. De eerste volle week van juni is traditioneel de week van de zomerkermis in Deventer. We waren er de hele week nog niet geweest en ook van het vuurwerk kijken was niks gekomen, omdat ik avonddienst had. Meestal gaan we toch wel even op de vrijdagavond naar de kermis en het vuurwerk kijken, maar dat kon dit jaar dus niet. We zouden gisteren sowieso bij papa eten en dat hebben we gecombineerd met een bezoekje aan de kermis.

Leuk om eens naar de kermis te gaan met die kleine hummels erbij. Janneke en Edion hadden de neefjes van Edion ook mee, dus het werd een echt kinderfestijn. Leuk om te zien hoe spannend ze het vonden dat ze naar de kermis gingen. Over het eerste deel heen gelopen en alvast een beetje gekeken wat wel leuk zou zijn. Toen onderweg naar het tweede deel. Matthew had even het idee dat dit het dan alweer was, maar kwam er al snel achter dat na een wandelingetje door de winkelstraat er nog meer kermis te vinden was.

En op het tweede deel ging mijn telefoon . Het was mijn werk. De persoon die de avonddienst moest draaien kwam niet opdagen en was telefonisch ook niet te bereiken. Ik zei dat ie eerst maar even moest proberen om nog iemand anders te bellen en dan maar terug moest bellen. Maar helaas, er kwam geen oplossing, dus de enige oplossing was dat ik de auto zou pakken en eraan zou komen .

Met pijn in mijn hart verliet ik de groep en ging onderweg terug naar huis om me om te kleden. Ik baalde echt flink. Ik voelde me bestolen van mijn vrije middag en mijn avond samen met Joke. Omgekleed en wel stapte ik in de auto en mijn telefoon ging weer. Het was mijn werk weer. De persoon die moest werken hadden ze eindelijk te pakken en hij was het vergeten maar kwam er nu aan. Ik kon omdraaien en terug naar de kermis!!

Ik belde met het blijde nieuws, maar mijn batterij was leeg. Toch kon ik nog net een plek noemen om af te spreken. Daar troffen we elkaar in de regen. Die bijna net zo traditioneel lijkt te worden als de kermis zelf.

We gingen terug naar de Brink en daar gingen de kids eendjes vangen. Dat bleek achteraf duurder en minder leuk dan vroeger. Ik herinner me dat het nog uitmaakte wat voor eendje je ving, maar dat was hier niet het geval. Je hoefde er alleen maar één te vangen .


Malik doet zijn best een eendje te vangen

Toch mochten de jongens alledrie een prijs uitzoeken en waren daar ook blij mee. Het werd voor alledrie een rode brandweerauto. Daarna gingen we opweg naar het reuzenrad. Het weer wisselde van buien naar droog en nu scheen het zonnetje weer een beetje. Met een beetje geluk konden we dus letterlijk hoog en droog zitten in het reuzenrad.


vanuit het reuzenrad keken we neer op Joke, Edion en Kendra

Joke, Edion en Kendra bleven beneden. Het was een mooi uitzicht en de jongens vonden het spannend. Op het einde ging het rad stil staan om de mensen uit te laten stappen. En ja hoor, het begon te regenen. En net toen we bovenin zaten steeds harder. We kwamen er bijna natter uit dan de mensen uit de wildwaterbaan. Snel een droge plek opzoeken in de poffertjestent.


Malik liet zich de poffertjes goed smaken

De poffertjes smaakten ons allemaal goed en terwijl het langzaam buiten weer opklaarde gingen wij via een bezoek aan de snoepkraam en de oliebollenkraam weer huiswaarts.

Dix.

Tags:

Naam:
Titel:
Reactie:
Reactie toevoegen    Annuleren  
 

Weblog zoeken

GoogleAds