Welkom Registreren  |  zaterdag 21 oktober 2017   |  Inloggen
 

 


Verslag van onze vakantie in Frankrijk van 18 t/m 27 juli 2013 in Saint-Plaisir en het complex Le Galoubet in Solliès-Toucas.

Zaterdag 20 juli

We slapen slecht. Allebei zijn we rond een uur of 4 wakker. We komen dan ook weer moeilijk in slaap. We zijn niet de enige die wakker is, meneer houtworm is dat ook. Hij doet zich weer flink tegoed aan de balken van het huis. Uiteindelijk lukt het me toch nog even een beetje te slapen. Daarna word ik toch weer vroeg wakker. We besluiten rond half zeven op te staan en vast de spullen zoveel mogelijk te gaan pakken. Als we de laatste spulletjes van de kamer van de meiden pakken worden ook zij langzaam wakker. Beide lagen ze heerlijk uitgeteld te slapen.

We gaan naar beneden waar Puck de laatste hand legt aan ons ontbijt. Ik pak de auto in en daarna ontbijten we en maken ons op voor de reis naar het Zuiden. Rond 8:45u rijden we weg. Eerst hebben we nog een flink stuk D-wegen, later worden het N-wegen en uiteindelijk komen we op de A7, de Route du Soleil! Daar is het wel meteen druk. De navigatie begint ook direct te piepen over vertraging op de route. Waar we bij vertrek een aankomsttijd hadden van 15:15u, wordt nu regelmatig 16:00u aangegeven. We houden vol dat we geen omrijroute gaan accepteren, maar het wordt toch wel erg veel drukker steeds. Net na de eerste péage besluiten we een eerste stop te maken om wat te eten en te plassen. Maar helaas is hier geen restaurant. De meiden legen alledrie hun blaas en dan rijden we verder. Omdat het erg druk is besluiten we het eerstvolgende restaurant over te slaan. Daar staat inmiddels op de toerit ook al een file. We rijden door, maar bij de volgende is het niet veel anders. Ook hier druk, druk, druk, maar we hoeven in ieder geval niet meteen in de rij te gaan staan voor het (dames)toilet.


Lotte kleurt in haar boekje tijdens de reis

We bestellen twee baguettes met drinken en een koekje en nemen binnen plaats. Buiten is het inmiddels al flink warm. De temperatuur begint aardig richting de 30 graden te gaan en overal om ons heen zijn mensen die de reis zat zijn. Overal stress om je heen en veel vermoeide ouders. Dan doen we nog een extra plasmomentje en gaan we weer en route. Het is inmiddels twee uur 's middags en zodra we instappen is de nieuwe aankomsttijd 17:15u. Maar dat verandert rap. Het wordt al snel 18:05u en op sommige momenten zelfs 20:00u. Het rijdt ook echt niet lekker door, steeds weer langzaam rijden. We staan niet echt stil, maar prettig is het zeker niet. Daarom besluiten we toch maar van de route af te gaan en de N7 te nemen. We pakken de Michelin-kaart erbij en rijden zo van dorpje naar dorpje. Deze N-weg heeft ook een max van 110 km, dus kunnen we nog redelijk opschieten. Dan gaat het toch weer even fout. In een onbewaakt ogenblik blijk ik weer de péage op te rijden. Nou ja, dan proberen we het wel weer even. Maar dat zijn we ook snel weer zat, want het is nog steeds kommer en kwel daar. Dus de eerstvolgende er weer af.

We slingeren zo een tijd lang langs de A7 en houden de aankomsttijd lang op 18:05u. Na weer een verzoek van de navigatie om de A7 te volgen af te slaan wordt het echter 18:20u. Nabij Orange wagen we de gok weer. Het rijdt dan goed door tot op ongeveer 1,5 uur van onze eindbestemming. Daar is elk betaalpunt van de péage een drama. We staan elke keer dik 10 minuten te wachten om te mogen betalen. De eindtijd loopt maar op. We gaan er maar weer af en proberen het laatste stuk zonder snelweg, maar dat wordt hem ook niet, aangezien we dan de toeristische route langs de zee hebben. Het uitzicht is prachtig, maar we geven ons toch maar weer over aan de péage. Uiteindelijk zijn we om 19:00u op onze eindbestemming. Ik ben echt zo ontzettend trots op onze kleine meisjes. Ze hebben de hele reis niet geklaagd, maar zijn heel erg lief geweest. En dat terwijl de reis weer 10 uur geduurd heeft.

Eindelijk dus bij Le Galoubet in Solliès-Toucas, waar we de komende week verblijven in een chalet. We melden ons bij de receptie. Daar hebben we eindelijk weer een beetje geluk. We hebben chalet nummer 1, direct naast de parkeerplaats en het zwembad. Met een mooi uitzicht op de bergen. Ik pak de auto uit, Joke pakt de kast in. Bij de receptie vertelden ze dat er een pizzeria iets buiten het park was. Aangezien we nog geen avondeten hebben gehad lijkt ons dat een goede optie. We lopen er met de meiden heen. Het blijkt een busje dat is omgebouwd tot een mobiele pizzabakkerij, compleet met houtgestookte steenoven erin. We bestellen vier pizza's en wat te drinken. Het duurt wel even, omdat er eerst nog andere bestelling voor ons zijn. Pas rond 21.30u krijg ik de pizza's mee. Joke en Lotte zijn dan al terug gelopen. Sarah en ik brengen de pizza's naar ons chalet. De meiden peuzelen lekker van hun pizza en dan is het echt bedtijd!




Een rijdende pizzeria met een echte houtgestookte steenoven

De meisjes zijn dan direct vertrokken. Mij lukt dat daarna minder. Het chalet is ontzettend warm en ik heb dorst. Maar omdat we zo laat waren, konden we niet meer naar de winkel. We hebben dus alleen nog wat pakjes drinken liggen. Ik neem er eentje, maar ben te moe om te slapen ofzo. Later probeer ik het op de bank met de ramen open, daar lukt dat beter en kom ik toch in dromenland.

lees verder...

Reageer

 

Het weer die dag

Stralend weer met ongeveer 30 graden.

GoogleAds