Welkom Registreren  |  maandag 18 december 2017   |  Inloggen
 

 


Verslag van onze vakantie in Frankrijk van 18 t/m 27 juli 2013 in Saint-Plaisir en het complex Le Galoubet in Solliès-Toucas.

Woensdag 24 juli

Vandaag staat Monaco op het programma. Maar we gaan niet haasten, gewoon rustig wakker worden. Dat lukt redelijk, de meiden slapen tot half negen uit. We ontbijten relaxed en pakken de spullen bij elkaar. Omdat we, afhankelijk van hoe de dag loopt, misschien ook nog een strandje opzoeken, nemen we ook zwemspullen mee. Aperelaxed rijden we pas tegen twaalf uur weg . Eerst nog even langs de pinautomaat om de cash-voorraad aan te vullen. Die wordt op de weg naar Monaco al weer aardig geplunderd door de ene na de andere péage. De meiden kijken een DVD'tje in de auto en dan komen we zonder al teveel oponthoud rond half twee aan in Monaco. Ik heb van tevoren een parkeergarage nabij de haven uitgezocht en ondanks het drukke verkeer en de lastige knikjes lukt het me om er in één keer naartoe te rijden. Als we aankomen zegt Joke gekscherend: "Zul je zien dat die vol is." Nou dat was bijna het geval, maar letterlijk nog net niet. Buiten staat aangegeven dat er nog 1 plekje is. We rijden naar binnen en drie verdiepingen lager is inderdaad dat plekje. Naast een dikke BMW en tegenover een Ferrari en een Aston Martin. Daar past best een Opel Corsa'tje bij toch?


Jawel, er is precies nog één plekje over!

We lopen de trap op richting uitgang, maar als we vanaf verdieping C achtereenvolgens B en A tegenkomen verwachten we een uitgang, maar er volgt nog een trap. En nog één, en nog één, en nog één. Vreemd , het blijft maar doorgaan. "Het zijn wel heel veel trappen", zeg ik. En Lotte roept bijdehand: "Dat is gezond, dat is sporten. Ik zeg wel als we er zijn mama". . Dan is er uiteindelijk licht en ja hoor, de uitgang. De weg waar de parkeergarage langs ligt loopt schuin naar beneden. En de ingang was meters verder dan waar we uiteindelijk naar buiten lopen. Zodra we onze auto uitstapte was het al warm in de garage, maar buiten is het pas echt warm. Een dikke 33 graden en een brandende zon. We kijken even uit over de haven en lopen dan richting Casino. Maar die tocht gaat moeizaam. Het is bergop en het late naar bed gaan van de meisjes begint hun tol te eisen. Ze sjokken naar boven en Sarah klaagt dat ze naar het strand wil.


De meiden kijken uit over de haven van Monaco

Eenmaal boven vind ik het toch wel indrukwekkend hoor. Mooie panden en echt een uitstraling van rijkdom. Dikke auto's en mooie fonteintjes. Vanaf het Casino kijk je zo de heuvel op naar boven. Er staan een paar Ferrari's voor het Casino. Ik vraag Lotte of ze er mee op de foto wil, onze grote Cars-fan. Maar nee, ze geeft niet om Ferrari's. Lotte is meer van de grote hoge auto's. Meer van de SUV's en de dikke Mercedessen. Maar ook daar wil ze niet mee op de foto. We zien een autotreintje voorbij rijden, maar waarschijnlijk start die op een heel ander punt. Anders was het wellicht leuk geweest om er even mee rond te gaan. We willen bij de fonteintjes even gaan zitten. De meisjes hebben vanmorgen zelf hun broodtrommeltjes gevuld met appelsap en een koekje. Ik heb er toen nog een knijpfruitje bij gedaan. Joke en Lotte lopen naar de bovenste fontein, maar Sarah weigert mee te lopen. Ze gaat eigenwijs bij de eerste fontein op het muurtje zitten en ik mag geen foto van haar maken. "Nee papa, je mag alleen filmen, geen foto's." Nou het is maar dat ik het even weet. Al hou ik me er niet aan, want het plaatje is te mooi. Eigenwijs en boos begint ze haar rugzakje uit te pakken. De rugzakjes die ze gisteren bij de Carrefour uitgezocht hadden, mochten ze vandaag mee. Wel een mooi gezicht hoor, hoe ze daar haar eigen lunchje uitstalt in het hartje van Monaco met allemaal toeristen om haar heen die eigenlijk een foto willen maken van hun geliefden van de fontein. Ze wachten maar mooi even, want nu is de fontein Sarah's picknickplek!


Sarah heeft haar eigen picknickplek

Als haar trommeltje leeg is wil ze toch mee naar Joke en Lotte, die iets verderop bij een fontein op een bankje zitten. Lotte is ook een beetje moe en ziekjes. Ze heeft onderweg niks willen eten en het cakeje dat in haar broodtrommeltje zit wil ze ook niet. Ik vind het goed om terug te gaan naar de auto. Zo heel veel meer hoef ik niet te zien, zeker niet nu de meiden geen puf hebben. We krijgen Sarah nog even zover om als gezinnetje op de foto te gaan en dan lopen we terug. We lopen langs Cartier, Louis Vuitton, Prada en nog meer rijkeluis winkeltjes. Helaas staan er geen prijzen bij. Niet dat ik ook maar een vermoeden heb het te kunnen betalen, maar meer om je te kunnen verbazen over de bedragen.


Sarah is toch nog even naar Joke en Lotte gelopen, maar ze is moe


Gelukkig toch nog even een gezinsfoto van ons in Monaco

Wanneer we teruglopen naar de auto proberen we een straat over te steken. Opeens klinkt een fluitje. Het is een oom agent, die hier met mooie witte petjes en strakke pakjes rondlopen. Met zijn witte handschoentjes hanteert hij zijn fluitje alsof hij de Champions League finale aan het fluiten is. Hij gebaart dat het niet de bedoeling is dat we oversteken op een plaats waar geen zebrapad is. We lopen netjes het zebrapad over en hij begint weer te fluiten, maar ditmaal voor een ander stel, dat hetzelfde probeerde als wij.

Er is dan nog één ding wat ik echt nog even wil: een stukje van het F1-parcours rijden. Ik probeer aan de hand van het navigatiescherm en mijn geheugen de juiste weg te vinden en dat lukt! We rijden over start/finish, een stukje haven, de tunnel en de haarspeldbocht. Toch bijzonder om daar zelf een keertje overheen te rijden. Bij de volgende race eens op de omgeving letten, want ik zag nu dingen op deze bekende plekken die ik me van een race niet kon herinneren.

Onderweg terug speelt Lotte's wagenziekte weer op. Zeker in combinatie met een lege maag is dat geen pretje. Bij het eerste tankstation op de snelweg stoppen we om even iets te halen. Maar ze wil geen eten, ze wil snoepjes. Nou ja prima voor nu, want dan kauwt ze tenminste en heeft ze minder last van wagenziekte in de bergen. "Als Lotte snoepjes mag mag ik ook wat lekkers he mama?", zegt Sarah. En natuurlijk mag dat, dus Sarah krijgt een ijsje. Een dikke cornetto vol chocola. Lotte heeft een soort fruittella's genomen en die werken goed. Ze krijgt al snel weer praatjes en de reis verloopt soepeltjes.

Terug bij het chalet is er nog even tijd om te zwemmen. Dat vinden de meiden fantastisch. Lekker met de opblaaskrokodil en Lotte laat mij zien hoe ze zelf van het ondiepe stuk helemaal naar het diepe stuk kan komen. Helemaal alleen, helemaal trots. Papa ook :-). Ondertussen dekt Joke de tafel en gaat bij het snackpunt langs om de saladebak te laten vullen met patatjes. Ik heb de hele week op het bord al gelezen "Kom langs met uw saladebak en wij vullen hem. Vandaag met: patat." Natuurlijk wordt dan de saladebak gevuld met patat, maar op de één of andere manier had ik in mijn hoofd dat hij gevuld werd met sla en dat je er vandaag patat bij kreeg. Maar nee, gewoon een bak gevuld met patat. Maar dat is ook prima. En dat zal in elk geval vannacht geen nachtmerrie voor Sarah opleveren. 

lees verder...

Reageer

 

Het weer die dag

Stralend weer met ongeveer 30 graden.

GoogleAds