Welkom Registreren  |  maandag 18 december 2017   |  Inloggen
 

 


Verslag van onze vakantie in Frankrijk van 18 t/m 27 juli 2013 in Saint-Plaisir en het complex Le Galoubet in Solliès-Toucas.

Maandag 22 juli

Vandaag staat een dagje Port Grimaud op het programma. Reshma & Anil zijn met de kinderen ook op vakantie in Zuid Frankrijk en zitten op een uurtje bij ons vandaan. We hebben afgesproken elkaar vandaag in Port Grimaud te ontmoeten. De meiden hebben zowaar een beetje uitgeslapen vanmorgen. We staan rustig op, want we hoeven vandaag niet naar de bakker. Er is nog voldoende brood over van gisteren. Na het ontbijt is er zelfs eerst nog even tijd voor het zwembad. We hebben zondag bij het strand zwembandjes voor Lotte gekocht, die waren we vergeten in Nederland. Dus nu kan Lotte ook lekker in het zwembad. We nemen de opblaaskrokodil mee. De meiden vermaken zich heerlijk. Sarah laat weer volop zien hoe goed ze kan duiken en Lotte poedelt lekker met Joke.


Joke met de meiden in het zwembad


Sarah is helemaal trots dat ze al zo ver kan duiken

Dan pakken we de spulletjes voor een tripje naar Port Grimaud. Het is een uurtje rijden en de weg verloopt soepel. We slingeren letterlijk door de bergen heen. Rond 13 uur rijden we de parkeerplaats op en lopen dan zo het prachtige stadje in. Het wordt ook wel het Venetië van Frankrijk genoemd en daar heeft het inderdaad wel wat van weg. Kleine grachtjes met bootjes en een haven met enorme jachten erin. Wel toeristisch, maar nog kleinschalig genoeg, zodat het toch leuk is.


De meiden kijken de haven van Port Grimaud in

Omdat Resh & Anil wat vertraging hebben kopen wij vast een ijsje. Heerlijk zelfgemaakt ijs. We smikkelen het op op een muurtje in de schaduw, daar kijken we het water in, waar het wemelt van de vissen. We lopen verder het stadje in en zien daar een marktje en veel ijswinkeltjes. Ook is er een snoepwinkeltje in piratenthema. Bij de ingang staan twee grote piratenpoppen en in de winkel staan grote wijnvaten gevuld met snoep. Een aantal soorten snoep zijn wel 10x zo groot als normaal. Mega bananen- en aardbeiensnoep. De kinderen lopen letterlijk als kind in de snoepwinkel rond. We kopen er niets, want 100 gram snoep kost hier maar liefst 3,50 euro.


Als een kind zo blij in de snoepwinkel

Als een klein half uurtje later Resh & Anil met de kids gearriveerd zijn lopen we samen het stadje nog iets verder in. We twijfelen of we een elektrisch bootje zullen huren en daarmee door de grachtjes te gaan varen of misschien naar Saint Tropez met een boot. Als we informeren naar de vertrektijden en prijzen van de tocht naar Saint Tropez blijkt er eentje binnen 5 minuten te vertrekken. We besluiten mee te gaan, maar moeten dan al direct aangeven hoe laat we weer terug willen. We geven aan om vijf uur weer terug te willen, dan hebben we 1,5 uur in Saint Tropez, dat lijkt ons genoeg.


Miya en Sarah in de haven van Port Grimaud

De boot vertrekt en de vier kids gaan lekker op een bankje zitten en genieten van het uitzicht. Het strand van Port Grimaud, de zee, de boten. En dat alles met een heerlijk verkoelend zeewindje. Als we na een klein half uurtje aankomen in Saint Tropez voelen we meteen de warmte. Het lijkt wel een stuk warmer dan in Port Grimaud. De boot is een stukje uit het centrum in de haven aangelegd en dus moeten we een stukje lopen naar het centrum. Dat staat echter nergens echt goed aangegeven en dus lopen we op gevoel. We belanden op een drukke weg met een klein trottoir. Het verkeer raast langs ons heen en de zon brandt op de huid. Als we een eind gelopen hebben komen we bij een soort pleintje. De kinderen hebben honger en dorst. We zien een klein barretje waar je ook kunt eten. Helaas is het terras vol en moeten we voor een plek van 8 plaatsnemen achterin de zaak. Iets meer voorin was ook plek, maar daar neemt net een oud vrouwtje plaats, precies in het midden van de tafel van 8. We geven aan dat we iets willen eten en ontvangen de kaart. Daar staat eten op, maar inderdaad met echte Saint Tropez prijzen. We vinden het allemaal een beetje zonde om hier zoveel geld uit te gaan geven en dus bestellen we alleen voor de kinderen pannenkoeken en nemen we zelf wat te drinken. De kids smikkelen heerlijk van hun pannenkoeken en dan is het alweer half vijf. We hebben nog amper iets gezien van Saint Tropez en moeten alweer op zoek naar de boot. We proberen toch nog een stukje van de haven en het centrum te zien, maar het blijft echt een bliksembezoek. Heel, heel bijzonder vind ik de stad ook niet, al was het misschien leuker geweest als we wat tijd hadden gehad om in de winkeltjes te neuzen. De route vanuit het pleintje naar de haven loopt namelijk door een klein straatje met allemaal kleine winkeltjes.


Onze twee gezinnetjes, net aangekomen in de haven van Saint Tropez


Wandelend door de straatjes van Saint Tropez


Lotte op de boot terug naar Port Grimaud

Precies om vijf uur zijn we weer bij de boot, waar deze blijkbaar op ons aan het wachten was. Zodra we in stappen gaan de trossen los en zetten we koers terug naar Port Grimaud. We zijn het er allemaal over eens dat een tochtje met een elektrisch bootje niet zoveel meer toevoegd, aangezien we al hebben gevaren. We lopen het stadje weer in en gaan op zoek naar een restaurantje om iets te eten. Alleen zijn de restaurants waar je aan het water kunt zitten allemaal nog gesloten. De meesten gaan pas om half zeven open. Dan toch eerst maar even iets drinken. Naast het snoepwinkeltje zit een ijsbar, waar ook slush puppy en drinken te krijgen is. De kids nemen slush en wij een blikje drinken. Dan is het inmiddels laat genoeg om weer een poging te wagen een restaurantje te vinden. Degene die we eerst uitgezocht hadden had buiten een digitale kaart waarop pasta, pizza en salades stonden, maar nu we er binnen stappen is de kaart gereduceerd tot alleen pasta. Het lijkt mij niet zo geschikt, zeker niet vanwege de prijzen die al snel richting 38 euro voor een gerecht gaan. We lopen een eindje verder een bruggetje over naar een ander Italiaans restaurant. Deze heeft ook pizza, pasta, salades en friet. Perfecte combi voor ons achten dus.


Vier kleine kleutertjes, die zaten op een trap

Eerst de kids even naar de wc en handen wassen. Een ober die bij Anil en mij komt om de drankbestelling op te nemen is er binnen 5 minuten weer. We geven aan dat er nog een aantal naar de wc zijn. Als alle kids weer aan tafel zitten, maar we nog op Joke wachten, komt de ober er weer aan. Anil vertelt dat we nog op iemand wachten. "Hoe lang nog?", vraagt de ober geirriteerd. Wat een irritante vent zeg. Want net als Joke terug is komt hij er alweer aan. Joke moet snel een keuze maken, want langer wachten is blijkbaar voor deze vent geen optie. Gelukkig is het eten er net zo snel als deze ober is en is het ook nog eens lekker. Nadat het lijkt of de irritante ober aangesproken is op zijn gedrag begint hij vriendelijk te doen tegen de kinderen. High-five spelletjes en andere grapjes maken. Hij vraagt in het Engels of het eten lekker was. En als hij het aan Sarah vraagt zegt ze spontaan: "Yes!". Zo super lief! Alleen doordat iedereen er zo verbaasd door is en haar meteen vol aandacht geeft wordt ze helemaal verlegen en schrikt ze zelfs een beetje van haar eigen spontaniteit. De arme meid.

Na het eten lopen we samen terug naar de auto en nemen we afscheid. Het was een gezellig dagje, maar nu zijn we allemaal moe. De kids slapen snel in de auto en als we terug zijn in het huisje zoeken we zelf ook snel ons bedje op. 

Na het eten lopen we samen terug naar de auto en nemen we afscheid. Het was een gezellig dagje, maar nu zijn we allemaal moe. De kids slapen snel in de auto en als we terug zijn in het huisje zoeken we zelf ook snel ons bedje op. 

lees verder...

Reageer

 

Het weer die dag

Stralend weer met ongeveer 30 graden.

GoogleAds