U bent hier: Vakanties * Cuba 2006 * Deel 7
Welkom Registreren  |  woensdag 18 juli 2018   |  Inloggen
 


Wij verbleven van 19 t/m 26 september 2006 voor onze huwelijksreis in All Inclusive-resort Club Amigo Atlantico in Guardalavaca, Cuba.

Deel 7

De andere Nederlanders die bij de helicoptervlucht waren vertelde ons dat zij met een koetsje een toch door Guardalavaca gemaakt hadden. Voor het hotel staan soms van die koetsen en als je de koetsier aanspreekt kun je voor 15 peso een tochtje krijgen. Het lijkt ons wel wat, omdat we toch ook wel het echte leven willen zien van Cuba. Omdat het resort zo groot is, wandel je niet dagelijks het normale leven in. Dat is wel jammer, want dat geeft je soms het gevoel dat je net zo goed in Griekenland had kunnen zijn ofzo. We zien voor ons hotel geen koetsje staan, maar gaan na het ontbijt toch even kijken. Verderop richting de hoofdweg staat er wel eentje. Als we die richting op lopen roept de koetsier ons al toe: "Wanna have a little trip?". Zo grappig dat Engels met Spaans accent. Vooral als zo'n wat ouder klein mannetje dat zegt.

We happen toe en inderdaad, voor 15 peso maakt hij een tripje door het dorp. "My name is Ramon", zegt hij. Ook wij stellen ons voor. Hij legt uit hoe het in zijn werk gaat. "When you wanna take a picture, you say: Ramon stop. Then I stop and you can take a picture, okay?". Heel schattig klinkt dat :-). We gaan rijden. Even verderop staat één van de vele oude gele Nederlandse streekbussen. Deze worden veel gebruikt op Cuba. Overal staan gewoon de Nederlandse plaatsnamen nog op: Station Delft, Bilthoven NS, Leerdam.


Één van de vele Nederlandse bussen die je op Cuba ziet rijden

Ramon rijdt ons eerst naar een klein dorpje dat vlak aan zee ligt. Daarvoor gaat hij van de verharde weg af. Het dorpje heeft krakkemikkige huisjes voorzien van een soort rieten daken. Doordat hij dit natuurlijk al lang doet weet hij precies wat toeristen leuk vinden om te zien en dus stopt hij bij de mooie uitzichtpunten uit zichzelf al.

Zo af en toe vertelt hij wat over de omgeving. Zo vertelt hij onder andere dat de boeren die in dit kleine dorpje wonen hun brood verdienen met bananenplantages. Relatief kleine plantages die achter een heg zitten. Die heg ziet eruit als een buxus-heg zoals wij die in Nederland kennen, maar als je beter kijkt zie je dat hij bestaat uit cactussen. Deze zijn ook gewoon geknipt zoals wij dat met onze heggen doen. Heel grappig gezicht.


Ramon laat ons 'het ware Cuba' zien

We rijden nu het echte dorpje in. Ramon geeft een belletje met een soort grote fietsbel die op zijn koets zit. Uit de huisjes komen bewoners met kettingen gemaakt van schelpen die ze willen verkopen. We voelen niet de behoefte, maar we voelen ons ook een beetje vrekkerig als we weigeren. Even later verschijnen er nog meer met dezelfde soort kettingen. Dan voelen we ons al minder vrekkerig, want we konden nooit bij iedereen die dingen kopen.

Hij rijdt ook nog langs een huisje waar familie van hem woont. Een klein jongetje komt even kijken. Zijn neefje waarschijnlijk. We rijden langs een restaurand. "Sea Food restaurant, open from 11 am to 11 pm", zegt Ramon. Het is het restaurant waar we Jorge al over gehoord hadden. Het zou een goed restaurant zijn, maar wij houden allebei niet bepaald van Sea Food, dus helaas. "Remember, open from 11 am to 11 pm", zegt Ramon nogmaals voor ie weer verder rijdt. We vragen ons af of Ramon niet eigenlijk een slimme zakenman is, die geld krijgt van het restaurant om ons er langs te leiden .

Lees verder...

 

Kaart Cuba

Ligging

GoogleAds