U bent hier: Vakanties * Cuba 2006 * Deel 6
Welkom Registreren  |  woensdag 25 april 2018   |  Inloggen
 


Wij verbleven van 19 t/m 26 september 2006 voor onze huwelijksreis in All Inclusive-resort Club Amigo Atlantico in Guardalavaca, Cuba.

Deel 6

Het strand waar we gedropt zijn is inderdaad vrij afgelegen. Het is een strand dat langs het 'natuurpark' ligt, dus er kunnen natuurlijk ook geen andere mensen komen. We zijn vergeten om een handdoek mee te nemen, maar hebben wel zwemkleding aan gedaan. We gaan even de zee in. De zee is op Cuba lekker warm, zeker 's middags. Je kunt er zo in zonder eerst door te moeten komen. Het eerste stukje is vrij ondiep, maar dan ineens voel je ook zo geen grond meer onder je voeten.

Helaas is de fotocamera leeg en kunnen we niet zo heel veel foto's maken van het plekje. We vragen ons wel af wat we nu verder gaan doen, want daar deden ze een beetje vaag over. We krijgen nog een lunch, maar dan? Dan zou er een boottocht zijn en mogelijkheid tot paardrijden, maar daar hebben we ze niet meer over gehoord. Omdat we geen handdoek bij ons hebben kunnen we niet echt gaan zitten of liggen, we proberen dus zoveel mogelijk te drogen in de zon. Er liggen wel koraalrotsen, maar die zijn vrij pijnlijk om op te zitten.


Je moet toch wel een beetje aan Expeditie Robinson denken als je de omgeving ziet

We zien de anderen ook snorkelen, dat doen wij niet. Wij zijn allebei niet zulke 'onder-water-ratten', zodra we helemaal onder water gaan dan gaan we door onze neus ademen en dat is niet zo handig als je snorkelt :-).

Na 2 uurtjes gaan we weer naar boven, waar de jeeps alweer klaar staan. Dit keer bied een ander stel aan om achterin te gaan zitten, zodat wij op de wat stevigere stoelen kunnen zitten. Dat scheelt toch wel een stuk. We komen weer aan bij de plek waar de helicopter geland is. Er is daar blijkbaar een soort van hotelletje annex appartementencomplex. Terwijl de lunch wordt voorbereid krijgen we vast wat te drinken. Overal in Cuba gaat er rum in de drank dus nu, hoewel het net middag is en we zo gaan lunchen, wordt het weer gevraagd. Nou... doe ons maar gewoon cola hoor. Die krijgen we dan ook.

Terwijl wij de cola drinken wachten we tot de lunch zo ver klaar is. In de ruimte waar we wachten staan een aantal schommelstoelen. Joke heeft er eentje bemachtigd, terwijl ik nog even rondkijk naar een maquette van het schiereiland. Ondertussen hebben ook anderen een stoel gevonden. De vrouwelijke gids, die de taak van de mannelijke gids heeft overgenomen sinds de helicoptervlucht, heeft op één van de schommelstoelen haar tas neergezet en zit zelf aan de bar. Ik leg de tas brutaal naast de stoel en ga er op zitten. Even later zie ik hoe men buiten een grote leguaan aan het filmen en fotograferen is. Ik ga er even heen en film het beest ook. Het is een flinke, wel een cm of 50 lang. Als ik dan weer terugkom ligt de tas van de gids weer op de stoel waar ik zojuist op zat. Zelf zit ze weer gewoon aan de bar. Blijkbaar gunt ze haar tas een prettige zitplaats, dus ik haal een stoel weg bij een ander zithoekje en ga bij Joke zitten op die stoel.

Bij dat andere zithoekje staat een tv aan. Daarop zie ik beelden van Fidel Castro in zijn jongere jaren en in legerkleding. Allerlei mensen vieren feest. Op de achtergrond hoor je stemmige muziek. Echt zo'n typische propaganda film. Dat filmpje duurde een minuut of 10 en dan ging de normale programmering weer verder.

Een groep andere Nederlanders vraagt nog eens na aan de gids of we nu nog een boottocht krijgen en of er nog paard gereden kan worden, maar daar wordt ontkennend op geantwoord. De boot is stuk ofzo en is er daarom niet, daarom zouden zij ook 20 peso minder hebben betaald dan het oorspronkelijke bedrag. En dat terwijl wij precies hetzelfde hebben betaald en bij ons dit bedrag ook gewoon in de folder stond. Een beetje jammer. We mogen nu in dit hotelletje blijven of naar het strand, dat ongeveer 300 meter lopen is. Wij gaan naar het strand.

Het is een klein weggetje dat je moet volgen en dan staat er een bordje 'Playa'. We gaan dit keer het water niet in, omdat we anders weer met natte zwemkleding zitten. We gaan op een rotsje aan de zee zitten. Hier kun je de zee ook minder goed in, omdat hier allemaal kleine steentjes in het eerste deel van de zee liggen. Dat is pijnlijk aan je voeten. Opeens zie ik een klein krabbetje dat naar ons toe wandelt. Als hij mij ziet schrikt ie en loopt ie, zoals die beesten altijd lopen, zijwaarts weer terug. De zee spoelt hem elke keer een stuk het land op en als de zee dan weer terug trekt loopt ie weer net zo hard terug. Een grappig gezicht.

Na een uurtje of 2 gaan we met zijn allen weer de helicopter in, die ons weer terug brengt. Terug op het resort gaan we even verfrissen in het zwembad om vervolgens weer lekker te relaxen.

Lees verder...

 

Kaart Cuba

Ligging

GoogleAds