U bent hier: Vakanties * Cuba 2006 * Deel 4
Welkom Registreren  |  dinsdag 25 september 2018   |  Inloggen
 


Wij verbleven van 19 t/m 26 september 2006 voor onze huwelijksreis in All Inclusive-resort Club Amigo Atlantico in Guardalavaca, Cuba.

Deel 4

Het resort wordt bevolkt door een grote hoeveelheid Engelsen. Die erg opvallen door luidruchtig, hooligan-achtig gedrag en door veel te drinken, maar vooral door blijkbaar erg trots te zijn op hun land. De één draagt een petje met "England", de ander een voetbalshirtje, weer een ander zet zijn kind in een buggy die compleet in de kleuren van de Engelse vlag is uitgerust en waarop in koeienletters "England" niet mag ontbreken. En anderen hebben 'gewoon' de naam van hun land op hun borstkas getatoeëerd. Waar de Engelse vrouwen een handje van hebben is roken terwijl ze zwanger zijn. Raar volk.

Donderdagavond gaan we eten in een restaurant waar ze Italiaans eten hebben. We eten eerst champignonsoep en vinden hem raar smaken. De champignons smaken lekker, maar de cremesoep smaakt maizena-achtig. De Hawai-pizza die we vervolgens bestellen smaakt lekker. We krijgen ijs toe. Het is is iets waar we altijd zeker van zijn dat we het wel lusten :-).

Het is vroeg op vrijdag 22 september. De wekker staat op 12 uur Nederlandse tijd, dat is 6 uur plaatselijke tijd. Om kwart voor acht moeten we in de lobby zijn en ontbeten hebben. Vandaag gaan we de helicoptervlucht maken. Een busje (met airco!!) haalt ons op en een 'tourgide' vertelt ons wat ons te wachten staat: Een strenge controle en een Russische helicopter uit de Tweede Wereldoorlog. "But with a new engine", zegt de tourgide. "It was new in World War two". Nou dat belooft wat.


De helicopter wordt in de vroege hitte vol getankt

In de hitte wachten we bij de helicopter tot we door de controle mogen. Twee personen tegelijk. We worden inderdaad streng gecontroleerd. De tas wordt helemaal doorzocht, ook achter het ritsje van de cameratas. Dan de heli in. Daar is geen airco, gordels die te los of te strak zitten en een lege plek waar een brandblusser zou moeten zitten.

Dan is het wachten op een Duitse toerist. Een oude man die met moeite de heli in komt. "Als die de tocht maar overleeft", denk ik bij mezelf. Dan starten de motoren. Met veel geratel en gerammel komt het toestel in beweging en uiteindelijk los van de grond. We stijgen op. We zien het Cubaanse land. Veel boerenland waarop van alles verbouwd wordt, maar ook veel begroeiïng. Ook mooie stranden. We landen uiteindelijk op een open veld met bebossing om ons heen. Boven de bossen draaien roofvogels rondjes. Het zijn er veel, wel een stuk of 10, 15. Prachtige beesten .

Op een weggetje wachten 2 jeeps op passagiers. Die zijn zojuist aangekomen met de helicopter en wij zijn daar 2 van. De jeeps lijken zitplaatsen te hebben voor 4 passagiers, maar we zijn met meer dan 8. Als de eerste twee jeeps gevuld zijn, vragen Joke en ik ons af waar wij in plaats moeten nemen. Er verschijnt een derde jeep, maar die rijdt meteen in de richting van de helicopter en gaat daar de oude Duitse toerist in de jeep helpen.

Dan gaat er een klepje open op de achterste jeep. Alsof het een stripverhaal van Kuifje betreft, verschijnen daar 2 extra zitplaatsen. Joke en ik nemen achterin plaats.


De jeeps staan op een landweggetje klaar.

De jeeps lijken toch echt wel een stuk nieuwer dan de gids ons had doen geloven. Volgens hem waren ze ook uit de Tweede Wereldoorlog, maar als dat zo is hebben ze een flinke opknapbeurt gehad. In elk geval meer onderhoud dan de helicopter.

Lees verder...

 

Kaart Cuba

Ligging

GoogleAds