U bent hier: Vakanties * Cuba 2006 * Deel 2
Welkom Registreren  |  zondag 18 november 2018   |  Inloggen
 


Wij verbleven van 19 t/m 26 september 2006 voor onze huwelijksreis in All Inclusive-resort Club Amigo Atlantico in Guardalavaca, Cuba.

Deel 2

Op het kaartje dat op de tv in het vliegtuig te zien is, zie ik dat eerst over Engeland vliegen. We kunnen vanuit het vliegtuig Londen zien liggen. Volgens mij zie ik de Theems die door de stad loopt. En dan is het zee, heel veel zee. We vliegen over de Atlantische oceaan en ik zie zelfs geen schepen meer.


We vliegen over Londen, wat vanuit de lucht goed zichtbaar is

Als we enkele uren onderweg zijn zie ik weer land, maar omdat er op de schermen een film bezig is, kan ik niet zien welk land het is. Om de tijd te doden huren we een 'personal media player', hierop kunnen we films en series kijken. Tijdens de vlucht krijgen we veel eten en drinken. Ook blijkt dat we in een heel rijtje 'pas-getrouwden' zitten, als er champagne en nootjes uitgedeeld worden.

Uren, uren later naderen we het Caribisch gebied. We zullen een tussenlanding maken op de Dominicaanse Republiek. Prachtige witte stranden en blauwe zee doemen op. Met een harde klap landen we op het vliegveld van Punta Cana. De hal van de luchthaven heeft wel wat weg van de ingang van de Efteling: houten palen en rieten daken. We moeten allemaal het vliegtuig uit. We krijgen een transit ticket en moeten weer door de beveiliging. Dit keer laat Joke het veiltje gewoon in haar tas zitten en ook dit keer gaat het goed. Dit keer gaat de detector niet bij me af en ik hoef dus niet gefouilleerd te worden. Het is drukkend warm. Plaatselijke tijd is het 16.00 uur. Op mijn horloge, die nog op de Nederlandse tijd staat, is het 22.00 uur. Zo voelt het niet.

Door de enorme hitte en de brandende zon hebben we het gevoel dat die 16.00 uur wel klopt. Toch zijn we wel vermoeid. We willen graag verder. Wachten in die enorme hitte is geen pretje. Dan gaan we weer. De middenstijl van het vliegtuig druppelt vocht. Waarschijnlijk ontstaan door de zweterige passagiers die het koele vliegtuig instappen. Het laatste deel van de vlucht zal één uur en 20 minuten duren. Net genoeg om toch weer moe te worden.

Op Cuba lijkt het bewolkter, maar als we landen is het toch zonnig en warm. Op de luchthaven mogen we eerst langs de douane. We moeten daar ons paspoort en de toeristenkaart laten zien. Je mag maar met één persoon tegelijk naar de douane. Joke en ik spreken af dat we meteen na de douane weer op elkaar wachten. Een norse man klopt op het balietje voor hem, ten teken dat de volgende persoon mag doorlopen. Ik ben dat. Ik geef hem mijn paspoort en toeristenkaart. "First time in Cuba?", vraagt hij. "Yes", antwoord ik. "Profession??", vraagt hij. Ik versta hem eerst niet. Nadat hij het nog norser vraagt , begrijp ik dat hij wil weten welk werk ik doe. "I've got a store in Holland", zeg ik. Dat vindt ie blijkbaar goed genoeg om me Cuba binnen te laten. Blijkbaar, want ik mag doorlopen. Als we de derde keer onze handbagage en sleutels en riemen door een check hebben gedaan, zijn we echt op Cubaans grondgebied. We wachten op onze koffers.


Op het vliegveld van Cuba wordt meteen duidelijk waar Cuba voor staat: 'Socialismo o muerte' ofwel Socialisme of de dood.

 

Lees verder...

 

 

Kaart Cuba

Ligging

GoogleAds