Welkom Registreren  |  woensdag 18 juli 2018   |  Inloggen
 

 


Van 30 juli t/m 13 augustus 2012 verbleven wij in appartementencomplex Bostonia Village in Acharavi, Corfu, Griekenland.

Zondag 12 augustus

Vandaag is het de laatste dag dat we het autootje hebben. Maar eigenlijk ook een beetje de laatste dag van de vakantie. We gaan weliswaar morgen pas om 14:00u met de bus naar het vliegveld, maar dat zal toch een beetje een hangdagje worden. Toen we eergisteren laat terugreden vanuit Pelekas zag ik bij Nymfes een bordje met daarop Waterfalls. Er zou dus ergens een waterval moeten zijn. Vandaag zullen we op zoek gaan. We rijden dezelfde weg terug en bij de afslag naar Nymfes volgen we de weg naar dat dorpje. Ik ga er vanuit dat als daar ergens watervallen zijn dat die dan vast wel weer ergens aangegeven zullen staan. Maar we rijden het hele dorp door en vinden niets. Uiteindelijk komen we aan de andere kant van de berg weer op de hoofdweg uit. Precies op de plek waar ik eergisteren het bewuste bord heb zien staan. En het staat er echt. Nymfes 2km, Water Falls 5km. Nou vooruit. Nog een keer weer naar boven dan. Misschien dit keer aan de andere kant van het dorpsplein langs. Dat doen we, maar komen wederom op de hoofdweg uit. Dan zie ik een bruin bordje met witte tekst, dat veelal gebruikt wordt op bezienswaardigheden aan te geven. Er staat iets van huppelepup Springs op. Dan daar maar eens heen rijden. Niet veel verder is een witte constructie waar een aantal toeristen in en omheen lopen. Ik besluit onze auto even naast die van de andere toeristen te zetten en eens te kijken. Hier komt blijkbaar het water (van de waterval?) uiteindelijk van de berg af. Er is een constructie gemaakt zodat het water netjes door een gootje loopt. De andere toeristen staan er ook een beetje verdwaasd bij. Ik geef aan dat ik eigenlijk de waterval zoek. Zij ook. We zijn dus niet de enigen die het niet kunnen vinden. Misschien is het wel gewoon te droog nu, en is er helemaal geen waterval. Misschien zijn we er al gewoon iedere keer aan voorbij gereden. We besluiten nog één keer de berg op te rijden naar het dorpje om het bij het dorpsplein eens te vragen. Inmiddels begint de tank van de auto al aardig leeg te raken, tijdens de tochten naar Nymfes is het lampje al gaan branden. We hadden voordat we Acharavi uit reden al willen tanken, maar de tankstations waar we langsreden waren dicht. Waarschijnlijk omdat het zondag is. De bakker is open, maar de tankstations dicht.

Eenmaal in het dorpje aangekomen stop ik bij het dorpsplein, waar een stel mannen zit te hangen. Ik vraag of iemand Engels spreekt en er wordt een meneer naar voren geschoven. Zodra ik hem vraag of hij weet waar de waterval te vinden is, geeft hij aan dat die er nu niet is. Hij is nu droog. Maar we kunnen er wel heen. Langs de andere kant van het dorpsplein omhoog. Er zouden mooie uitzichten zijn. Het was de laatste optie vanaf het plein die we nog niet geprobeerd hadden. We rijden de berg op. Een prachtig smal weggetje, dat wel goed geasfalteerd is leidt ons naar boven. Links en rechts rotsen en olijfbomen. Diepe afgronden, maar ook prachtige uitzichten. Onder de olijfbomen door krullen we langzaam om de berg heen omhoog. En dan in een knik zien we iets wat vast bij voldoende regen de waterval zal opleveren. Wat nu rest is een klein plasje water en wat rotsen.

We rijden verder en aan het kleine weggetje lijkt geen einde te komen. Hij blijft maar klimmen en krullen om de berg heen. Langzaam ga ik me toch een beetje zorgen maken over het lage benzinepeil van de auto en de afstand die we afleggen. Zeker in combinatie met het feit dat we alleen nog maar gesloten benzinepompen gezien hebben, dus in kleine dorpjes de kans klein is dat er eentje open is. Tijdens de klim had de boordcomputer aangegeven dat we nog 60km zouden kunnen rijden, maar hoe betrouwbaar is zoiets met klimmen en dalen in de bergen. En dan opeens geeft de boordcomputer niets meer aan. Er staan alleen nog streepjes. Hmz. Betekent dit dat hij bijna leeg is? Als we dan eindelijk op een iets grotere weg uitkomen rijden we een groepje jongeren tegemoet. We vragen of zij misschien weten of er ergens een tankstation in de buurt is dat open is. Ze geven ons weinig kans. Het is zondag, dus zullen de meesten dicht zijn. ‘Good luck’, zeggen ze nog. Gelukkig is de weg inmiddels grotendeels downhill en dus kan ik de auto grotendeels laten rollen. Dat scheelt weer brandstof. Ik heb het even met de motor uit geprobeerd, maar na 2 bochten is dan de remdruk verdwenen en dat is nog ook niet bepaald veilig in de bergen. Al rollend in z’n vrij slingeren we de berg af om uiteindelijk in een dorpje uit te komen… en niet zomaar een dorpje… nee dit is Episkepsis! Het eeuwenoude dorpje waar we enkele dagen geleden zo lang naar gezocht hadden. Dat we nu uitgerekend hier weer terechtkomen! We volgen gewoon de weg en zien al snel bordjes die naar Acharavi wijzen. Dan maar terug naar het appartement.

In Acharavi doen we bij de supermarkt wat boodschapjes. Een vriendelijke meneer achter de balie helpt ons. We zijn hier al eens eerder geweest en toen was ie ook al zo vriendelijk. Hij loopt even weg om voor onze kleine meisjes een Melon-snoepje te pakken. Ik vraag hem of hij misschien weet of er nog ergens een tankstation open is. Hij pakt een telefoonboekje en zoekt bij de S. Daar staat achter Shell een telefoonnummer en hij begint de nummers in te toetsen op de telefoon die naast zijn kassa staat. Hij krijgt iemand aan de lijn, praat wat in het Grieks en vertelt ons dan dat er even verderop, net voor Roda, een BP tankstation is dat open is. We zijn dolgelukkig, want nu kunnen we toch nog even naar het strand. De meiden vinden het minder, want die hadden zich al verheugd op het zwembad. Lotte wil niet naar het strand, omdat ze de vorige keer zo onder het zand zat en toen onder een koude douche afgespoeld moest worden.

Maar als we eenmaal weer de auto op het strand van Agios Stefanos geparkeerd hebben en het emmertje en schepje het strand raken vinden ze het toch wel leuk. Samen met mij beginnen ze aan het bouwen van een zandkasteel. Al snel ben ik de enige die het kasteel aan het bouwen is en lopen Sarah en Lotte door de branding. Ze rennen er steeds een stukje in en zodra er een golf komt die hen tot de knietjes natspat rennen ze gillend het strand weer op. Een rondje om mij heen en weer terug. Heerlijk!


Sarah wijst Joke het zandkasteel aan dat ik voor de meiden gebouwd heb

Als we weer terug gaan is Lotte inmiddels voldoende opgedroogd dat ik het zand met een handdoek van haar af kan kloppen en hoeft ze dus niet onder een koude douche. We hadden tenslotte ook beloofd dat ze nog even in het zwembad mochten zwemmen, dus dan spoelt daar ook wel zout van hun lijf. We rijden terug en leveren bij de bar de sleutel van de auto in. We zwemmen nog even samen met de meiden, eten een maaltijd bij de bar en gaan dan in het appartement een poging wagen alle spulletjes weer in koffers in te pakken.

lees verder...

 

Het weer die dag

Kaart Corfu

Ligging



GoogleAds

Waterval van Nymfes

Toen wij er waren was het te droog om een werkende waterval te zien. Maar lang leve het internet, dat toch nog wat bewegende beelden biedt van deze waterval.