Welkom Registreren  |  dinsdag 25 september 2018   |  Inloggen
 


Van 8 t/m 22 september 2003 verbleven wij in appartementencomplex Alexandros & Yannis in Dassia, Corfu, Griekenland.

Zondag 14 september 2003

Eergisteren was het vrijdag. Ina zou om half elf bij het appartement zijn voor vragen en dergelijke. We wilden fietsen huren en toen we terug kwamen uit Ipsos kwamen we langs Giant bikes, waar ze ook fietsen verhuurden. Maar buiten zagen we geen prijzen dus leek het ons verstandiger eerst aan Ina te vragen wat normale prijzen zouden zijn. Voordat Ina er was besloten we even in de map, die onder een afdakje buiten lag, te kijken of we ergens iets van fietsverhuur zagen staan. Ik bladerde natuurlijk weer veel te snel door de map, want we vonden niets, maar toen we het later aan Ina vroegen, bleek het er wel in te staan. Het stond bij de scooterveruur helemaal onderaan. Ina vertelde ons ook dat je bij Giant bikes veel meer betaalde, omdat je dan echte Giants kreeg.

Het was mooi zonnig geworden. En dat terwijl het nog regende toen we met Ina aan de praat waren. We besloten maar meteen broodjes voor de lunch te kopen. Na de lunch lekker de hele middag bij het zwembad gelegen. Beetje puzzelen en gameboyen. En af en toe even dobberen en zwemmen.

En zo’n dagje glijdt dan langzaam voorbij. ’s Avonds kleedt Joke zich prachtig aan. Ze draagt voor het eerst haar prachtige pak en zo gaan we naar beneden op zoek naar een heerlijk diner. Met de bedoeling om ook een heerlijk ver gemaakt ijsje toe te nemen. Met een trap naar boven, schuin tegenover de bakker zit een eettentje. Als we eenmaal de menukaart in handen hebben blijkt het meer een snackbar dan een restaurant. We bestellen patatjes en een hamburger. Een beetje een contrast met hoe mooi Joke is aangekleed, maar het maakt niet uit. De hamburger smaakt heerlijk. Ijsjes blijken ze er niet te hebben. Na het eten gaan we naar de overkant, waar een “garden bar” is. Het is wel frisjes en dus nemen we eerst een warme chocolademelk. Die smaakt erg lekker en houdt ons goed warm. Daarna nemen we een cocktail. Joke een Green Beauty en ik een Honey Moon. De cocktails werken op onze slaap. We zijn moe, gaan naar huis en naar bed.


Een Honey Moon en een Green Beauty.

De volgende ochtend gaan we met frisse moed fietsen huren. Beneden in het dorp zit achteraf een man die fietsen en scooters verhuurt. We zeggen hem dat we twee mountainbikes willen huren en hij pakt een prijslijstje. Een fiets huren kost zes euro per dag. We willen weten hoe laat de fiets terug moet zijn om voor onszelf te kunnen bepalen hoeveel dagen we hem willen huren, maar hij begrijpt ons niet. Na het op verschillende manieren gezegd te hebben is de boodschap over gekomen. Het blijkt dat de fiets voor zeven uur ’s avonds terug moet zijn. Voor de zekerheid huren we hem daarom twee dagen. Ik moet een formuliertje invullen. Als hij ziet dat ik bij “appartement” Alexandros & Yannis opschrijf komt er ineens een andere prijslijst tevoorschijn. Daarop kost een fiets ineens maar vijf euro per dag. Hij vraagt of we nieuw zijn en vertelt dat we ook fietsen bij het appartement konden krijgen. Dat had Ina ons ook al verteld, maar we wilden het weer afwachten en het wandelingetje naar beneden is ook wel lekker.

Dan loopt hij mee naar buiten waar de mountainbikes staan. Hij zet de zadels voor ons op de juiste hoogte en haalt een snelbinder, zodat Joke de tas achterop de fiets kan zetten.

Dan zijn we onderweg, nog wat onwennig, maar het gaat. Mijn achterwiel heeft een beetje een slag en daardoor lijkt die wat te zwalken. We fietsen richting het zuiden, richting Corfu-stad, waar we halverwege een weg rechtsaf moeten zien te vinden. Omdat we op de hoofdwegen rijden is die makkelijk gevonden en al snel hebben we die bereikt. We fietsen dan eigenlijk nog zonder doel. Op een bord staat Paleokastritsa 14km. We besluiten daarheen te fietsen. Het is een stadje aan de andere kant van het eiland. De lange hoofdweg voert langs fabriekjes en vervallen huisjes. De auto’s en bussen razen langs je heen en soms toeteren ze als ze vlak achter je zitten. Blijkbaar als een soort waarschuwing dat ze je voorbij gaan ofzo. Prettig is het niet, zeker niet omdat ze vrijwel niet voor je aan de kant gaan.


Nog sportief ook tijdens de vakantie: mountainbikes gehuurd.

Bij een uitvoegstrook naar een fabriek stoppen we even. Het is een fabriek die een drankje maakt van Koum Quads. Je kunt er gratis proeven. Dat doen we niet, we fietsen verder. We hebben er dan zo’n kilometer of zeven op zitten. Op een bepaald moment beginnen we meer af te dalen dan te stijgen en zien we zelfs de zee. Slingerend dalen we verder af en dan zien we links een weggetje naar beneden dat volgens een bordje naar het strand gaat. Het gaat heel steil naar beneden en er is een plaats om de fietsen neer te zetten. We zien een wit kiezelstrand met witte grote kiezels en een beeldschone baai. Er zijn veel ligbedden, maar we zien niemand die ze verhuurd. Bij de bar vragen we hoe het zit. Het blijkt dat we gewoon een plekje moeten zoeken en dat er dan vanzelf iemand naar ons toe zal komen.

We zoeken twee zachte bedden uit. We liggen heerlijk in de zon als eer een dikke dame naar ons toe komt. Twee bedden en een parasol kosten €6,-. Weer dingen we niet af. We hebben alleen vijftig euro, maar met een afwijzend gebaar maakt ze duidelijk dat ze daar niet van terug heeft. Dus besluit ik bij de bar wat drinken te gaan halen om zo de vijftig euro te wisselen. Ik betaal vier euro voor twee grote cola en een zakje chips. Hiermee en met de overgebleven 46 euro balanseer ik me over de grote witte kiezels terug naar de ligbedden. Ik breng de vrouw de zes euro en neem naast Joke plaats. Het is goed toeven, maar als de zon achter de wolken gaat is het toch wel fris. De dikke dame heeft inmiddels gezelschap gekregen van een andere dame met iets te veel huid en iets te weinig bikini. Joke besluit aan de eerste dame te vragen waar we nu precies zitten op de kaart. De vrouw wijst naar de andere met de te kleine bikini. Die ligt in de zee te poedelen. Met duidelijkheid over de plek waar we zijn keert ze terug.


De baai van Paleokastritsa.

We besluiten een eindje verder te fietsen. We pakken onze spullen en gaan proberen aan de andere kant van de berg te komen. We dalen nog wat verder af en komen bij twee baaien terecht. De enige weg die er is, is een weg omhoog. Daarvoor staat een stoplicht, omdat de weg te smal is om tegelijkertijd naar boven en naar beneden te kunnen. De wachttijd is vier minuten. Als het groen is fietsen we naar boven. Maar al snel gaan we lopen, omdat het te steil omhoog gaat. Daardoor komen we halverwege auto’s tegen die alweer naar beneden mogen. Dan komen er ook opeens bussen aan. We drukken ons tegen de rotsen en maar net worden we niet geplet.

Boven aangekomen blijkt het geen doorlopende weg te zijn. Hij komt uit bij een klooster en een restaurantje. Er is een mooi uitzicht over de zee. We halen een ijsje, nou ja zeg maar gerust een ijs, want het is een soort mega-cornetto. Op het terras lopen her en der katten. Ze zien er niet gezond uit maar lopen wel lief te wezen.


Het uitzicht over zee bij het klooster.

Naar beneden gaat als een speer. Alleen het remmen gaat zeer doen aan mijn hand: kramp. We moeten een deel van de weg terug hetzelfde fietsen als de heenweg, omdat er geen andere route is. Onderweg is een trappetje naar beneden en zien we een inham tussen de rotsen waar je kunt zwemmen. Op één van de rotsen is een duikplank bevestigd. Verder is hier niet veel te beleven en dus gaan we terug. Alleen is de trap naar boven wel zwaar voor onze vermoeide benen. Eenmaal boven rusten we eerst even uit voor we verder fietsen. Alhoewel we niet echt ver fietsen voor we weer gaan lopen, omdat het te steil omhoog gaat.

Dan komen we bij de zijweg die ons naar een andere route terug voert. Deze weg is een stuk rustiger en na een stuk bergop lopen, kunnen we eindelijk naast elkaar fietsen. Links en rechts zien we olijfbomen en we zien prachtige dorpjes. Uiteindelijk komt onze weg uit in Ipsos en van daaruit rijden we terug naar Dassia.


De route terug voerde ons door prachtige dorpjes.

Vandaag voelen we onze spieren, maar vooral onze handen en ons achterwerk. We zien het niet zitten om nog een fietstocht te maken. Vooral omdat elke andere route langer zal zijn dan die van gisteren. Bovendien weten we nu hoe zwaar het bergop kan zijn. We gaan lekker lui bij het zwembad liggen en genieten van de warme zon.

Lees verder...

 

Het weer die dag

Kaart Corfu

Paleokastritsa