Welkom Registreren  |  donderdag 19 april 2018   |  Inloggen
 


Van 8 t/m 22 september 2003 verbleven wij in appartementencomplex Alexandros & Yannis in Dassia, Corfu, Griekenland.

Donderdag 11 september 2003

Gisteravond zijn we pizza gaan eten. Het eiland is ruim 400 jaar in Italiaanse handen geweest en dat merk je aan het eten. De keuze is vooral pasta’s en pizza. Beneden in het dorp ligt aan de grote weg een pizzeria. Deze kijkt uit op de drukke weg. Niet echt een prachtig uitzicht, maar volgens ons is dit de enige pizzeria in het dorp. Je hebt je tafel nog niet uitgezocht hier op Corfu of ze komen al met de menukaart naar je toe. Joke ontdekt dat er zelfs een Nederlands gedeelte op de kaart staat. Ik ga voor de pizza ham-ananas en Joke voor de Quattro Stagioni met uien in plaats van artisjokken.

Een vrouw met een accent alsof ze zo uit Engeland komt neemt onze bestelling op. Super snel is het eten alweer klaar. Alsof ze het al klaar hadden staan, lijkt het wel overal hier. De pizza smaakt lekker, alleen mijn ananas niet zo. Of hij is niet goed meer, of ze smaken hier altijd zo. Toch eet ik netjes mijn bordje leeg. En ik help Joke met het laatste stukje van haar pizza. Samen drinken we 1,5 liter water op en met een op knappen staande buik lopen we richting strand. We willen een cocktail gaan drinken in één van de barretjes die aan de boulevard liggen. De boulevard stelt niet zo heel veel voor. Het lijkt alsof ze een aantal jaar geleden geprobeerd hebben er iets moois van te maken. Natuurstenen tegels en gietijzeren lantaarnpalen. Zou prachtig kunnen zijn, maar blijkbaar heeft niet elke strandtenthouder mee willen werken, want soms verandert het natuursteen in brokken cement en beton. Hier en daar is een lantaarnpaal op kniehoogte afgebroken en niet meer vervangen.


Op het moment dat we naar het strand lopen, hangen er dikke wolken boven de Pantokrator, de hoogste berg van Corfu.

We nemen plaats in heerlijke lounge stoeltjes bij één van de cocktailbars. We hebben zicht op de zee en achter de wolken de maan. Joke vraagt netjes in het Engels de kaart waar de cocktails opstaan, maar de serveerster blijkt Nederlandse te zijn. We bestellen een Blue Connection, een drankje met cocosnoot en blue curacao. Erg lekker.

 


We bestelden twee Blue Connections.

Terwijl we genieten van onze cocktail zien we het in de verte onweren. Bij ons druppelt het af en toe een beetje. Dan gaat het opeens wat harder regenen. Om ons heen zoeken mensen een plekje onder een afdakje, maar wij zitten precies onder een boom die ons vooralsnog droog houdt. Door de muziek horen we de donders niet en zien we alleen de bliksem, wat een prachtig schouwspel is. Maar na enige tijd gaat het harder regenen en biedt de boom geen bescherming meer. We nemen plaats aan de bar. Het onweer slaat om in noodweer en het regent zo hard dat we de lichtjes van Corfu stad niet meer kunnen zien. We willen eigenlijk terug naar het appartement, maar weten dat we dan kletsnat zullen regenen. Zo af en toe zien we mensen via de achterdeur verdwijnen. Ik kijk even of daar een uitgang is en zie twee meisjes proberen op een scooter weg te komen, maar ze zijn al doorweekt voordat ze er op zitten. Het wordt later en later, maar het wordt er niet droger op. We maken ons zorgen om de videocamera, die vanmiddag bij het zwembad een beetje nat geworden was en vervolgens geen geluid meer opnam. Maar we maken ons vooral zorgen om onszelf. Hoe komen we in Godsnaam droog boven?


We moesten ons zitje toch verlaten omdat het onweer losbarstte.

We willen toch gaan en vragen een plastic zak om de camera in te doen. De man komt aan met twee vuilniszakken. Daar zouden we een soort regenjas van kunnen maken. Een groepje meisjes krijgt ook vuilniszakken uitgedeeld en maakt er inderdaad een jas van. We vragen er een zak bij en doen dat ook. Dan wagen we het erop. We lopen vijf meter en zijn meteen doorweekt. Onze benen dan, want van boven zijn we bedekt met onze vuilniszakjes. Onderweg stroomt het water de berg af. De weg naar het strand is een waterval geworden waar we tegenop moeten klimmen. Het water staat aan onze enkels. Soppend lopen we verder. Toch blijkt als we thuis komen dat de vuilniszak ons wel een beetje droog heeft gehouden. We trekken snel onze natte kleren uit en kruipen lekker ons bedje in.

Vanmorgen worden we wakker terwijl het zonnetje op het balkon schijnt. Maar onze hoop is vervlogen als na het douchen de wolken de overhand krijgen. En ja hoor, het regent weer. We ontbijten en ik schrijf weer een stukje in het vakantielogboek. Na het ontbijt besluiten we even naar het dorp te gaan om een aantal dingetjes voor onze lunch aan te vullen. Het is droog, maar het lijkt tussen de buien in te zijn.


Tijdens het wachten op de zon, schreef ik regelmatig in het reisverslag.

Als we terugkomen is het eigenlijk al lunchtijd en dus dekken we het tafeltje. Het weer lijkt iets op te klaren. Er breekt zelfs een klein zonnetje door. Langzaam stroomt het rondom het zwembad vol met mensen die gebruik willen maken van de eerste echte zonnestralen van deze dag. Als we van ons balkon gejaagd worden door twee wespen die het op de resten van onze lunch gemunt hebben, gaan we ons ook klaar maken voor de zon. We pakken een rugzak vol vermaak en met luchtbedden en handdoeken begeven we ons naar twee strandbedden naast het zwembad. Maar we hebben ons nog niet genesteld of het begint te regenen. Gelukkig is er achter ons een klein overdekt terrasje waar we ons naartoe kunnen begeven. We puzzelen en gameboyen wat en opeens klaart het weer op. Er zijn nog wel wolkjes, maar de zon breekt geregeld door. We zonnen en gaan dan even beachball spelen. We hebben ’s middags twee batjes en een balletje gekocht en vermaken ons goed in het warme zonnetje. Na het potje beachball ga ik even het water in en Joke gaat even zonnen. Het water is nog steeds koud, maar ik kom er makkelijk door. Ik dobber wat op het luchtbed en ga een paar rondjes zwemmen. Het weer blijft lekker en zo kunnen we toch nog even lekker zwemmen en zonnen. We moeten zelfs voor het eerst zelfstandig besluiten om uit de zon te gaan en niet te verbranden. Eerder zorgden de buien er wel voor dat we vroegtijdig uit de zon gingen.

Binnen treffen we een netjes schoongemaakt appartementje aan. De schoonmaaksters hebben zelfs ons bed opgemaakt met de dekens die we erbij gepakt hadden. We smeren elkaar in met after sun en bekijken onze licht gebruinde lichamen. We zijn echt al een beetje bruin aan het worden.

Eigenlijk willen we dolgraag de zon in, maar we willen ook niet verbranden en dus kleden we ons maar aan. We gaan vast naar beneden, naar het dorp. Omdat de Grieken pas om negen uur ’s avonds eten is het met zes uur nog geen etenstijd, maar we gaan vast even kijken voor souveniertjes. Maar terwijl we naar beneden lopen wijzigen de plannen. We besluiten toch naar Ipsos te wandelen, want het weer ziet er nu wel heel veelbelovend uit.


Via het kiezelstrand van Dassia lopen we naar Ipsos.

Volgens Ina moest je, als je naar Ipsos wilt, via het strand gaan en dan bij Club Med richting de “main road”. Eenmaal bij het strand zien we dat het weer veranderd is. De zee is rustiger en het strand is drukker dan ooit. We maken flink wat foto’s en voordat we het weten zijn we bij Club Med. Dat is een vakantiepark waar volgens ons vooral veel jongeren zitten. Het zijn een soort hutjes van riet. Van die Afrikaanse hutjes zeg maar. Het park heeft flink te lijden gehad van de stortregens van gisteren. Om de huisjes heen is het flink nat. Op het strand vinden we het bordje “main road”, alleen wijst dat over het terrein van Club Med en volgens Ina word je daar vanaf gestuurd zodra je er zonder juist armbandje op begeeft. Ik kijk even of er een plekje is waar de weg te bereiken is en vind die uiteindelijk. Ik wuif Joke dat het oké is en samen lopen we op een weggetje met links en rechts een hoog hekwerk. Een vreemde gewaarwording. De weg komt echter inderdaad uit op de hoofdweg en voor we het weten zijn we al in Ipsos. Een vervallen hoekje dient als panorama-punt en hier is ook een trappetje naar de haven.


Het terrein van Club Med stond nog behoorlijk onder water.

In de haven liggen typisch buitenlandse bootjes. Het dorpje ziet er prachtig uit. Het is alleen jammer dat de hoofdweg langs de boulevard loopt. We zien een aantal leuke restaurantjes met ook gerechten die we in Dassia nog niet gezien hebben.


Vanaf het uitzichtpunt hebben we een prachtig uitzicht op de haven van Ipsos.

Het zicht is prachtig, net als het weer. Langzaamaan zien we het avondrood verschijnen op de weinig aanwezige wolkjes. We schieten wat plaatjes en zien kleine en grote krabbetjes onder de rotsen kruipen op het moment dat we er op stappen.

Uiteindelijk vinden we een leuk hotel-restaurantje waar we onder een boomstam kunnen eten. Vanaf de weg groeit een boom die met een knik over een tafeltje helt. Met behulp van een dikke boomstam wordt hij omhoog gehouden.

Een opvallend vriendelijke en gastvrije man dekt ons tafeltje. Het was nog koud volgens hem en daarom was dat tafeltje nog niet gedekt. We bestellen knoflookbrood vooraf en schnitzel met champignon roomsaus en kipnuggets met zoetzure saus als hoofdgerecht. We eten heerlijk. Het lekkerste wat we tot nu toe hebben gehad. Bij het afrekenen wordt maar weer eens duidelijk dat het dineren echt goedkoop is. Het kost ons maar 21 euro en dan zijn we nog zo gul om vier euro fooi te geven. 25 euro voor heerlijk eten met z’n tweeen is nog niet veel geld. Hij vraagt of we Nederlands zijn en zegt “dankjewel”. Bij het weggaan zegt ie “tot ziens” en “doei”. We lachen en zeggen “doei” terug.

Het is wat frisjes geworden als we aan de reis terug beginnen. Er zit één wolkje in de lucht, maar verder is het helder. We besluiten bij de terugweg maar gewoon de hoofdweg te blijven volgen. Om voor de auto’s gezien te worden draag ik een zaklampje bij me, maar of het helpt is de vraag, want ze scheuren vlak langs ons, ook als de andere weghelft vrij is.


Het weer lijkt nu echt rustig te zijn geworden.

Nu zijn we terug in het appartement en zie ik een volle maan in een heldere sterrenhemel. Hopelijk is het morgen net zo helder. Vanuit het dorp hoor ik de sirtaki en vallende bordjes als ik besluit naar bedje te gaan.

Lees verder...

 

Het weer die dag

Kaart Corfu

Ipsos